Rozwój przemysłu elektronicznego po roku 1938

Podobne trudności występowały zasadniczo w wielu innych gałęziach przemysłu. Rozwój przemysłu elektronicznego po roku 1938 i redukcja programu obrony w roku 1957, to typowe przykłady niezwykle dynamicznej sytuacji w przedsiębiorstwach, gdy opracowanie efektywnych planów było niezwykle trudne. Dla kontrastu — można sobie wyobrazić, jak prosto wyglądał problem planowania w tak stabilnych przedsiębiorstwach jak: zakład wodno-kanalizacyjny w New England, czy młyn w Minneapolis. Chociaż wszystkie przedsiębiorstwa doświadczają zmian, niestabilność i kompleksowość problemów wynikających z dynamiki przemysłowej są często zupełnie odmienne nie tylko w poszczególnych gałęziach przemysłu, ale i w poszczególnych przedsiębiorstwach tej samej branży.

Jednak nawet i w wysoce dynamicznych przemysłach zaskakuje tendencja do powtarzania się wielu problemów. W każdym nowym problemie wystąpić mogą te same elementy kosztów, a dobrze opracowaną metodę wyceny można stosować w bardzo różnych problemach. Podobnie problemy produkcji, wykorzystania maszyn i urządzeń mogą mieć elementy wspólne mimo różnicy w wyrobie. Jeśli uda się wyszukać i wydzielić te wspólne, powtarzające się elementy, nawet w sytuacji bardzo dynamicznej można będzie uprościć problem planowania.

Wewnętrzny brak elastyczności. W działalności przemysłowej spotyka się różnego rodzaju tendencje do braku elastyczności, które utrudniają planowanie i ograniczają jego efektywność. Można tu wyodrębnić takie, które oddziałują spoza przedsiębiorstwa i takie, których przyczyny tkwią w samym przedsiębiorstwie. Wśród najważniejszych tendencji do braku elastyczności wewnątrz przesiębiorstwa wymienić można te, które wiążą się z psychologią człowieka, kierunkami polityki i procedurami oraz z inwestycjami kapitałowymi.

Leave a Reply