Polityka kierunkowa

Bardzo ciekawe omówienie rozwoju polityki przedsiębiorstwa oraz omówienie terminologii zawarte jest w książce E. Petersena i E. G, -Plowmana Business Organization and, Management, wyd. 4, Homewood, 111. 1958, Richard D. Irwin, Inc., rozdz. II. z celów przedsiębiorstwa określanych przez zarząd, to znaczy radę nadzorczą (tam, gdzie gruipa ta spełniać będzie takie funkcje), prezesa, dyrektora lub inną osobę zaliczającą się do kierownictwa przedsiębiorstwa. Polityka taka może mieć bardzo szeroki zakres, co pozwala kluczowym kierownikom i kierownikom wyższych szczebli tak precyzować zadania, aby kierownikom niższych szczebli nie pozostawiać możliwości dowolnego ich interpretowania. Centralizacja bądź decentralizacja w określaniu polityki wiąże się oczywiście bezpośrednio z zakresem centralizacji bądź decentralizacji uprawnień. Jednak jasne sformułowanie polityki jest dla dyrektora przedsiębiorstwa czy kierownika wydziału jedną z najlepszych metod delegowania uprawnień i kontrolowania powierzonego mu odcinka.

Bez względu jednak na to, czy funkcja określania polityki przedsiębiorstwa jest scentralizowana czy zdecentralizowana, ustalone przez kierownika wskazówki dla podwładnych noszą cechy polityki kierunkowej. Ta polityka może powstawać na każdym szczeblu zarządzania. Poza tym, jeżeli mówi się o politykach kierunkowych, nie należy uważać, ze są one narzucone rozkazem. Zręczni kierownicy ustalają kierunki polityki i przez sugestywne przekonywanie nakłaniają podwładnych do trzymania się tych kierunków. Są i tacy doświadczeni kierownicy, którzy narzucają swą politykę, a postępują z personelem tak, że podwładni, wychodząc z gabinetu kierownika są przekonani, że to oni nadali jej kierunek. Często jednak politykę trzeba narzucić personelowi stanowczo i tak, żeby uniemożliwić wszelkie odstępstwa. Na przykład dyrektor przedsiębiorstwa może forsować politykę zatrudniania agentów handlowych wynagradzanych prowizją od zbytu, zamiast pracowników o stałym uposażeniu, sugerując to tylko kierownikowi działu zbytu. Może jednak w tej samej sprawie być stanowczy i nieustępliwy i twierdzić, że przedsiębiorstwo nie będzie stosować polityki dopuszczającej do nieuczciwej konkurencji po to tylko, aby rozszerzyć zbyt wyrobów.

Leave a Reply