Archive for the ‘Analiza’ Category

Wynagradzanie – kontynuacja

Płace robotników i pracowników umysłowych w przedsiębiorstwie stwarzają wówczas wiele problemów. Zarówno kierownicy jak i robotnicy niechętnie widzą sytuacje, gdy inni ludzie w innej komórce tego samego przedsiębiorstwa otrzymują wyższe place za podobną pracę. Niektórzy dyrektorzy oszukują samych siebie myśląc, że unikną problemów związanych z wynagradzaniem ludzi na stanowiskach kierowniczych, jeśli płace będą tajemnicą służbową i jeśli zastosuje się inne jeszcze sposoby, aby zainteresowani nie mieli informacji dotyczących różnic w płacach. W praktyce jednak rzadko się zdarza, aby wysokość płac dala się utrzymać w tajemnicy i na ogół kierownicy w przedsiębiorstwie znają zarobki swoich kolegów wykonujących podobne prace. Najlepszym wyjściem z sytuacji jest wprowadzenie zasady wartościowania pracy, która pozwoli ocenić pracę na poszczególnych stanowiskach w sposób uczciwy i jawny z uwzględnieniem jej ważności, kwalifikacji potrzebnych do wykonywania powierzonych zadań oraz rodzaju obowiązków i warunków pracy. Nie istnieje, co prawda, żadna polityka czy praktyka, której by nie krytykowano, szczególnie tam, gdzie wchodzą w grę sprawy zróżnicowania płac. Niemniej jednak uczciwa i jawna polityka oparta na obiektywnej ocenie poszczególnych stanowisk pomoże w dużym stopniu rozwiązać ten problem.

Read the rest of this entry »

PRZEDSIĘBIORSTWO A PERSONEL I PRZEDSIĘBIORSTWO A KONSUMENT

W swoich stosunkach z ludźmi przedsiębiorstwo musi się opierać na starannie opracowanych planach. Wewnątrz przedsiębiorstwa jego kierownictwo musi sobie zapewnić współpracę lojalnych, myślących, kompetentnych, wydajnych i gorliwie pracujących kierowników i pracowników !niższego szczebla. Poza tym z uwagi na fakt, że przedsiębiorstwo istnieje i prosperuje w społeczeństwie i ponieważ efektywność jego działania w dużej mierze zależy od opinii, jaką się cieszy w tym społeczeństwie, kierownictwo przedsiębiorstwa musi dobrze planować swe posunięcia w dziedzinie stosunków ze społecznością.

Read the rest of this entry »

Dysponowanie zyskami

Jedną z ciekawszych dziedzin formułowania polityki finansowej jest dysponowanie zyskami. W tej dziedzinie wiele zależy od przyjętej polityki kalkulowania zysków. Niektóre przedsiębiorstwa oceniają odpisy amortyzacyjne o wiele wyżej, niż wynosi strata na wartości odpisywanego majątku przez co obniżają zyski, a uzyskują fundusze, które mogą być wypłacane w formie podatku czy w dywidendach. Inne przedsiębiorstwa zawyżają lub zaniżają zyski przepisując koszty kapitałowe na wydatki bieżące. Jeśli przedsiębiorstwo nisko wycenia zapasy, może to w praktyce prowadzić do zaniżania zysków. W efekcie powstają więc problemy co do .polityki kalkulacji zysków.

Read the rest of this entry »

Kapitał obrotowy

Kapitał obrotowy określa się na ogół jako nadwyżkę bieżących aktywów nad bieżącymi pasywami i stanowi on wobec tego tę część bieżących aktywów, która została wprowadzona do przedsiębiorstwa przez inwestorów. Aktywa uważa się za „płynne” kiedy mogą one być zamienione na gotówkę w normalnym toku działania przedsiębiorstwa — na ogół księgowość wykazuje je w okresach rocznych — a pasywa są płynne, jeśli będą one zlikwidowane w tym samym okresie. Wynika z tego, że kapitał obrotowy staje się miarą możliwości przedsiębiorstwa w sprostaniu zobowiązaniom. Odpowiednio duży kapitał obrotowy, a szczególnie jego część gotówkowa, jest więc pierwszym warunkiem udzielania kredytów, spłaty zobowiązań w krótkich terminach oraz uniknięcia bankructwa. Właśnie możliwość płacenia faktur w określonych terminach zapewnia przedsiębiorstwu ciągłość działalności, a nie rachunek zysków, jak się o tym przekonało wiele przedsiębiorstw, gdy brak gotówki uniemożiiwił im normalne działanie. Zapasy robót w toku czy nawet wyrobów gotowych, które nie mogą być natychmiast upłynnione, nie mogą zastąpić gotówki, którą należy zapłacić wierzycielowi czy robotnikowi za jego pracę.

Read the rest of this entry »

Mieć czy wypożyczać?

To, do jakiego stopnia przedsiębiorstwa polegają na gotówce „uzyskiwanej” przez odpisy amortyzacyjne, obserwować można było ostatnio w wielu przedsiębiorstwach, które traktują odpisy jako źródło większości ich kapitałów inwestowanych s. Tak więc we wszelkich kierunkach polityki dotyczących źródeł zaopatrzenia w kapitał reinwestycje fundu-) szów pochodzących z odpisów amortyzacyjnych odgrywają podstawową rolę. Ze względu na wprowadzone w ostatnich latach specjalne ulgi podatkowe pozwalające na skrócenie okresu amortyzacji oraz z powodu tendencji większości przedsiębiorstw do maksymalnych odpisów, polityka dotycząca amortyzacji leży u podstaw planowania finansowego.

Read the rest of this entry »

KIERUNKI POLITYKI FINANSOWEJ CZ. II

Chociaż stwarza się w ten sposób możliwości szerokiego partycypowania w inwestowaniu i trudno jest wyobrazić sobie duże nowoczesne przedsiębiorstwo bez zastrzeżenia o ograniczonej odpowiedzialności i bez cech ciągłości korporacji, nie oznacza to bynajmniej, że dzięki temu łatwiej można zdobyć kapitały niż przy innych formach prawnych przedsiębiorstwa. Małe przedsiębiorstwo będące własnością kilku osób niewiele zyska przy finansowaniu przez akcje. W praktyce przy występowaniu o kredyty banki mają zwyczaj żądać od głównych akcjonariuszy małych przedsiębiorstw gwarancji w formie zarówno ich majątku osobistego, jak i w formie odpowiedzialności majątkowej spółki. Ponadto gdy w małej spółce akcyjnej kilka osób ma większość akcji, ograniczenie odpowiedzialności nie stanowi większej zachęty dla potencjalnego inwestora, który zdaje sobie sprawę, że ze względu na małe rozmiary przedsiębiorstwa posiadanie małej ilości akcji nie da mu możliwości kontrolowania przedsiębiorstwa, a również utrudni ewentualny zbyt tych akcji na rynku.

Read the rest of this entry »

PRODUKCJA

Inną ważną dziedziną określania polityki jest produkcja. Tak jak i w przypadku zbytu występują tu równie niezliczone problemy polityki wymagające podjęcia decyzji. Ograniczymy się tu do podania kilku tylko przykładów.

Read the rest of this entry »

DZIEDZINY OKREŚLANIA POLITYKI

Ponieważ dziedziny, w których typowe przedsiębiorstwo określa swą politykę, mieszczą się właściwie w każdym rodzaju jego działalności, trzeba tu wspomnieć o niektórych choćby z tych dziedzin, bo niemożliwe jest wymienienie wszystkich.

Read the rest of this entry »

USTALANIE POLITYKI PRZEDSIĘBIORSTWA

Jedną z podstawowych zasad planowania jest to, że polityka przedsiębiorstwa stanowi szkielet konstrukcji, na którym buduje się procedury planistyczne i programy. Jak już mówiliśmy w rozdziale dotyczącym zasad planowania, kierunki polityki są wskazówkomi myślowymi w podejmowaniu decyzji i jako takie są podstawowym składnikiem wszystkich programów planistycznych. Są one w pewnym sensie wskazówkami myślowymi prowadzącymi do planów operacyjnych, nadają one bowiem planom kierunek i określają ich ramy, tak jak przesłanki planistyczne stwarzają tło, na którym buduje się wszystkie plany operacyjne. Nadając więc kierunek planowaniu, określony kierunek polityki może tworzyć polityki pochodne, jak też i procedury, budżety, taktyki i inne części składowe programu.

Read the rest of this entry »

Ograniczenia wynikające z badań operacyjnych

Entuzjazm co do potencjalnych możliwości badań operacyjnych nie powinien przesłaniać faktu, że mają one, przynajmniej dotychczas, !pewne ograniczenia. W gruncie rzeczy, chociaż badania operacyjne przyczyniły się w dużej mierze do rozwiązania wielu różnorodnych prohlemów, stosowane były na ogół tylko w problemach mniej skomplikowanych, a występujących w praktyce typowego kierownika przedsiębiorstwa.

Read the rest of this entry »

Stosowanie symboli logicznych

Jest oczywiście wiele jeszcze innych narzędzi badań operacyjnych. Stosowanie symboli logicznych, z tym, że pod symbolami kryją się kierunki działania a nawet programy, pozwoliło na bardzo wnikliwe analizowanie skomplikowanych i często wieloznacznych problemów. Teoria informacji wprowadziła bardziej naukowe podejście do problemu oceny przepływu informacji w danym systemie. Teoria poszukiwań wiąże się z problemem umiejscawiania obiektów (np. klientów). Teoria wartości jest techniką polegającą na nadawaniu liczbowego znaczenia wartościom możliwych nieuchwytnych wyborów. Metodę Monte Carlo można stosować tam, gdzie elementy występują w sposób przypadkowy w modelach, które zakładają wydarzenia takie, jak awarie maszyn czy pojawienie się nowego klienta.

Read the rest of this entry »